Evet, sensizliğin ertesinde hissediyorum kendimi. Yıllar böyle hissediyorum. Sensizim çünkü. Hiç olmadın, ben hep bu erte'deydim işte. Gelmeyecek olanı bekliyormuşum. Öyle farkındayım ki bunun. Yok yok, asla sen'i yaşayamayacağım. Öyle ümitsizliğindeyim ki bunun. Biliyorum, sen bu habersiz beklenmeyi sonuna kadar hak ettin. Ama ben bu beklemenin kavuşmasını hak etmedim. Yani suç gelmeyen sen de değil, ne olduğunu bilemeyen ben de. Bıraktım seni beklemeyi, beklemiyorum. Terk ediyorum seni. Bu da diyorum, benim sana, ayrılırken hediyem olsun...
Sensiz sabah günaydın.!
